روسیه

#طالبان_افغانستان، الگوی #طالبان_ایران #اینترنت را بر روی مردم قطع کرد. دنیا خفه خون گرفته و طالبان #جنایت می کند. تمام سالهایی که #آمریکا در #افغانستان مستقر بود، توان نیروهای مخالف طالبان را به صفر رساند و با خیانت #جو_بایدن سرنوشت میلیون ها نفر را به دست طالبان سپرد. هر روز بقای طالبان در ایران و افغانستان علاوه بر صدمات جبران ناپذیر بر سلامت جسمی و روحی میلیون ها نفر، میلیارد ها دلار پول از مردم عادی دزدیده شده و به جیب #چین و #روسیه واریز می کند.

#طالبان_افغانستان، الگوی #طالبان_ایران #اینترنت را بر روی مردم قطع کرد.
دنیا خفه خون گرفته و طالبان #جنایت می کند.
تمام سالهایی که #آمریکا در #افغانستان مستقر بود، توان نیروهای مخالف طالبان را به صفر رساند و با خیانت #جو_بایدن سرنوشت میلیون ها نفر را به دست طالبان سپرد.

هر روز بقای طالبان در ایران و افغانستان علاوه بر صدمات جبران ناپذیر بر سلامت جسمی و روحی میلیون ها نفر، میلیارد ها دلار پول از مردم عادی دزدیده شده و به جیب #چین و #روسیه واریز می کند.

همه کشورها از جمله #ایران باید خلع سلاح شوند. آمار بالا تعداد کلاهک های #هسته_ای کشورهاست. #اسرائیل #پاکستان #هند #کره_شمالی #بریتانیا #فرانسه #چین #روسیه #آمریکا

همه کشورها از جمله #ایران باید خلع سلاح شوند. آمار بالا تعداد کلاهک های #هسته_ای کشورهاست.

#اسرائیل #پاکستان #هند #کره_شمالی #بریتانیا #فرانسه #چین #روسیه #آمریکا

نمی دونم، چقدر فایده داره ولی تو فایروال کل آی پی های #چین و #روسیه رو به سرورم بستم، لطفا به من بگید شما از کجا ها بیشتر اتک رو دارید؟ و راهکارهاتون چیه؟

نمی دونم، چقدر فایده داره ولی تو فایروال کل آی پی های #چین و #روسیه رو به سرورم بستم، لطفا به من بگید شما از کجا ها بیشتر اتک رو دارید؟ و راهکارهاتون چیه؟

You Missed

سال گذشته در چنین روزهایی، نشسته بودم و برای نوروز آماده می‌شدم. پیام تبریک می‌نوشتم، برای همکاران استرالیایی‌ام توضیح می‌دادم که نوروز چیست، چرا این‌قدر برای ما مهم است، و چطور با آمدن بهار در نیمکره شمالی، ما همزمان با طبیعت، حس تازه شدن را تجربه کرده ایم. اما امسال، به‌جای آن شوق، اندوهی سنگین بر دلم نشسته است. اندوهی که فقط از اتفاقات بیرونی نمی‌آید، بلکه از واکنش‌ها، از قضاوت‌ها و از آن چیزی که در میان مردم سرزمین مادری‌ام می‌بینم، ریشه می‌گیرد. برایم قابل درک نیست که چطور مرگ انسان‌ها، به‌خصوص کودکان، این‌گونه گزینشی اهمیت پیدا می‌کند. اینکه جان یک کودک، بسته به اینکه چه کسی او را کشته، ارزش‌گذاری شود، برایم دردناک و گیج‌کننده است. اینکه کودکی بی‌گناه، وقتی در اثر بمب و موشک آمریکا و اسرائیل کشته می‌شود، به سادگی در دسته «تلفات جنگی» قرار بگیرد، چیزی است که ذهن و دلم از پذیرش آن ناتوان است. شاید مسئله فقط خودِ این وقایع نیست، بلکه عادی شدن آن‌هاست. عادی شدن نفرت، عادی شدن دوگانه دیدن انسان‌ها، و عادی شدن بی‌حسی. در چنین فضایی، من خودم را عقب می‌کشم. نه از روی بی‌تفاوتی، بلکه از سر ناتوانی در همراهی با این حجم از تناقض و قضاوت. ترجیح می‌دهم تنها باشم تا اینکه بخواهم در گفتگوهایی شرکت کنم که در آن‌ها، انسان بودن به حاشیه رفته است. تقویم تغییر می‌کند، فصل عوض می‌شود. اما درون من، هیچ امیدی به فردای بهتر ایران نیست.