2025

لوله کشی ها تمام شد و @witnessreport صاحب #شماره_تماس و اس ام اس شد +61485870004 📞📠🕊️📮 راستی می دونید موضوع #ویتنس_ریپورت چیه؟ تا به حال به سایتش سر زدید؟ https://witness.report

لوله کشی ها تمام شد و @witnessreport صاحب #شماره_تماس و اس ام اس شد

+61485870004
📞📠🕊️📮

راستی می دونید موضوع #ویتنس_ریپورت چیه؟ تا به حال به سایتش سر زدید؟
https://witness.report

این #عکس قدیمی که در ۲۰۱۸ گرفتم برام حس خوب #رهایی رو داره دبیرستانی که بودم یک آلبوم #موسیقی داشتم روش نوشته بود #Deliverance اگر عکس روش رو من انتخاب می کردم احتمالا چنین عکسی بود.

این #عکس قدیمی که در ۲۰۱۸ گرفتم برام حس خوب #رهایی رو داره
دبیرستانی که بودم یک آلبوم #موسیقی داشتم روش نوشته بود
#Deliverance
اگر عکس روش رو من انتخاب می کردم احتمالا چنین عکسی بود.

امروز یک خط #موبایل دیگه رو #پورت کردم رو یک سرویس دهنده #آنلاین و برای پاسخگویی و زنگ زدن و اس ام اس از یک اپ استفاده می کنم. حالا چرا؟ ۱. هزینه ماهانه خیلی ارزون تره ۲. خیلی کم از اون خط استفاده می کنم ۳. خارج از کشور هزینه #رومینگ ندارم و با داشتن اینترنت خط در دسترس است. ۴. از درگاه وب می تونم اس ام اس بزنم و بخونم. کمی دنگ و فنگ داره که الان برام خیلی ساده شده. تو ایران یا کشوری که زندگی می کنید این امکان رو دارید؟ استفاده کردید؟ تجربه تون چیه؟ تو کامنت بگید لطفاً

امروز یک خط #موبایل دیگه رو #پورت کردم رو یک سرویس دهنده #آنلاین و برای پاسخگویی و زنگ زدن و اس ام اس از یک اپ استفاده می کنم.
حالا چرا؟
۱. هزینه ماهانه خیلی ارزون تره
۲. خیلی کم از اون خط استفاده می کنم
۳. خارج از کشور هزینه #رومینگ ندارم و با داشتن اینترنت خط در دسترس است.
۴. از درگاه وب می تونم اس ام اس بزنم و بخونم.
کمی دنگ و فنگ داره که الان برام خیلی ساده شده.
تو ایران یا کشوری که زندگی می کنید این امکان رو دارید؟ استفاده کردید؟ تجربه تون چیه؟ تو کامنت بگید لطفاً

پسرم اسمت رو گذاشتن . . . #تفرقه، بس که مشاوران و طرفدارات فحش دادن و تهدید به #مرگ و #حذف_فیزیکی دیگران کردن، خودت باش، حرف از #اتحاد نزن‌، ثبات شخصیت داشته باش

پسرم اسمت رو گذاشتن . . . #تفرقه، بس که مشاوران و طرفدارات فحش دادن و تهدید به #مرگ و #حذف_فیزیکی دیگران کردن، خودت باش، حرف از #اتحاد نزن‌، ثبات شخصیت داشته باش

#دشمن ما، ما رو بهتر از خودمان شناخت، بینمان #تفرقه انداخت و زنده موند ولی به بهای گزافی آموختیم #اصلاح ی در کار نیست و «ما» ماندیم فردا روز بهتری است

#دشمن ما، ما رو بهتر از خودمان شناخت، بینمان #تفرقه انداخت
و زنده موند
ولی به بهای گزافی آموختیم #اصلاح ی در کار نیست
و «ما» ماندیم
فردا روز بهتری است

به سن و سال نیست، ممکنه تو بیست سالگی، یا #پنجاه_سالگی یا بیشتر #پوک بشی چون خودم داره پنجاه سالم میشه، بیشتر آدم های پوکی که می بینم پنجاه سالشونه آدم های پنجاه ساله ای که دنبال یکی می گردن که بپرستن، چه #ترامپ باشه چه #پوتین باشه چه پسر یک کسی با لشکر #اوباش امید که من پوک نشده باشم

به سن و سال نیست، ممکنه تو بیست سالگی، یا #پنجاه_سالگی یا بیشتر #پوک بشی
چون خودم داره پنجاه سالم میشه، بیشتر آدم های پوکی که می بینم پنجاه سالشونه
آدم های پنجاه ساله ای که دنبال یکی می گردن که بپرستن، چه #ترامپ باشه چه #پوتین باشه چه پسر یک کسی با لشکر #اوباش
امید که من پوک نشده باشم

یک متنی رو سه بار نوشتم و پاک کردم، آخر از پست کردنش منصرف شدم. موضوع پیچیده تر از حد این #میکروبلاگ بود. اینجا بیشتر از چند خط نمی خوام بنویسم.

یک متنی رو سه بار نوشتم و پاک کردم، آخر از پست کردنش منصرف شدم. موضوع پیچیده تر از حد این #میکروبلاگ بود.
اینجا بیشتر از چند خط نمی خوام بنویسم.

You Missed

سال گذشته در چنین روزهایی، نشسته بودم و برای نوروز آماده می‌شدم. پیام تبریک می‌نوشتم، برای همکاران استرالیایی‌ام توضیح می‌دادم که نوروز چیست، چرا این‌قدر برای ما مهم است، و چطور با آمدن بهار در نیمکره شمالی، ما همزمان با طبیعت، حس تازه شدن را تجربه کرده ایم. اما امسال، به‌جای آن شوق، اندوهی سنگین بر دلم نشسته است. اندوهی که فقط از اتفاقات بیرونی نمی‌آید، بلکه از واکنش‌ها، از قضاوت‌ها و از آن چیزی که در میان مردم سرزمین مادری‌ام می‌بینم، ریشه می‌گیرد. برایم قابل درک نیست که چطور مرگ انسان‌ها، به‌خصوص کودکان، این‌گونه گزینشی اهمیت پیدا می‌کند. اینکه جان یک کودک، بسته به اینکه چه کسی او را کشته، ارزش‌گذاری شود، برایم دردناک و گیج‌کننده است. اینکه کودکی بی‌گناه، وقتی در اثر بمب و موشک آمریکا و اسرائیل کشته می‌شود، به سادگی در دسته «تلفات جنگی» قرار بگیرد، چیزی است که ذهن و دلم از پذیرش آن ناتوان است. شاید مسئله فقط خودِ این وقایع نیست، بلکه عادی شدن آن‌هاست. عادی شدن نفرت، عادی شدن دوگانه دیدن انسان‌ها، و عادی شدن بی‌حسی. در چنین فضایی، من خودم را عقب می‌کشم. نه از روی بی‌تفاوتی، بلکه از سر ناتوانی در همراهی با این حجم از تناقض و قضاوت. ترجیح می‌دهم تنها باشم تا اینکه بخواهم در گفتگوهایی شرکت کنم که در آن‌ها، انسان بودن به حاشیه رفته است. تقویم تغییر می‌کند، فصل عوض می‌شود. اما درون من، هیچ امیدی به فردای بهتر ایران نیست.